Opština Žabari nalazi se u središnjem delu donjeg Pomoravlja, u brdsko planiskom delu Braničevskog povijarca, na desnoj obali Velike Morave. Zauzima površinu od 264 kilometra kvadratna, od čega poljoprivredna površina zauzima 83,2% ili 21.963 ha, a šumska 1.628 ha.
U opštini Žabari živi 11.380 stanovnika u 15 naselja:
Aleksandrovac,
Brzohode,
Viteževo,
Vlaški Do,
Žabari,
Kočetin,
Mirijevo,
Oreovica,
Polatna,
Porodin,
Svinjarevo,
Sibnica,
Simićevo,
Tićevac i
Četereže.
Većinsko stanovništvo su Srbi, 89 %, a u manjem procentu ima i Vlaha – 3,8% i Rumuna. Prirodni priraštaj iznosi -7,5 %.
U ovom kraju zemljište je veoma kvalitetno, odlični su i klimatski i hidrološki uslovi, pa je još od samog nastanka Opštine poljoprivreda bila i ostala glavna grana privrede. Poljoprivredno zemljište zauzima skoro 84% ukupne opštinske teritorije, a oranice i bašte, koje su i najzastupljenije, prostiru se na površini od 18.176 hektara.
Ni površine pod voćnjacima i vinogradima nisu zanemarljive, a u Žabarima je veoma razvijeno i svinjarstvo. Ono je daleko iznad proseka za centralnu Srbiju.
Najstariji tragovi ljudske zajednice u Žabarima potiču još iz vremena neolita, a sa sigurnošću se može reći da je na ovim prostorima nekada postojalo rimsko naselje Žovispag.
Godine 1955. Žabari dobija status opštine.
Teritorija sadašnje opštine Žabari, nekada se nalazila pod vlašću Avara, Bugara, Ugara, Turaka i Nemaca.
