Knjiga „Dodir vremena“, autora Spasoja Čojića, predstavljena je požarevačkoj publici kao dopunjeno izdanje istoimenog dela koje je prvi put objavljeno 2020. godine. Reč je o knjizi koja na tih, ali snažan način svedoči o značaju pamćenja, ličnog i kolektivnog, i o potrebi da se sačuvaju tragovi prošlih vremena.
Kroz zapise, sećanja i književne fragmente, autor brižljivo beleži lična svedočanstva, događaje i ljude koji su obeležili njegov zavičaj i životni put. „Dodir vremena“ donosi susret prošlosti i sadašnjosti, povratak korenima, porodičnim hronikama i ličnostima koje čine temelj identiteta jedne zajednice. Pripovedanje je prožeto nostalgijom, ali i dokumentarističkom preciznošću, sa jasnom namerom da se od zaborava sačuvaju običaji, događaji i ljudi.
Autor je u dopunjenom izdanju zadržao osnovni koncept prvog izdanja, ali ga je obogatio novim pričama i iskustvima, oslanjajući se na bogato životno i profesionalno iskustvo. U knjizi se, između ostalog, citiraju misli Ive Andrića – „U zemlji mržnje najviše mrze onoga koji ne ume da mrzi“, kao i jevrejska poslovica „Ko je spasio jednog čoveka, spasio je čitav svet“, koje dodatno osvetljavaju autorov pogled na čoveka, moral i istoriju.
Zbog svog sadržaja i pristupa, „Dodir vremena“ pripada zavičajnoj publicistici i memoarskoj prozi, žanru koji ima posebnu vrednost u srpskoj književnosti jer doprinosi očuvanju lokalne kulturne baštine i kolektivnog pamćenja.
Spasoje Čojić rođen je 1949. godine u Vranovićima kod Kladnja. Nakon završene Vojne akademije započeo je karijeru u Jugoslovenskoj narodnoj armiji, službujući u Zadru i Sarajevu. Učestvovao je u poslednjoj koloni JNA iz Bosne 1992. godine, a tokom rata komandovao je Igmanskom brigadom Vojske Republike Srpske. Obavljao je i visoke dužnosti u Požarevcu i Podgorici. Penzionisan je u činu pukovnika 2000. godine i od tada živi u Požarevcu sa porodicom.
