Povodom proboja Solunskog fronta u Prvom svetskom ratu 1918. godine, upriličeno je polaganje venaca i pomen poginulim ratnicima kraj Spomenika srpskom vojniku u Požarevcu.
U ime grada Požarevca, vence su položili zamenik gradonačelnika grada Požarevca Slaviša Aleksić i Dejan Krstić, član Gradskog veća zaduženog za resor Nevladine organizacije, kulturu i informisanje.
Predsednik Društva za negovanje tradicija oslobodilačkih ratova do 1918. Srbislav Stojanović, podsetio na stradanja srpskog naroda u Velikom ratu i odao počast stradalim rodoljubima.
U Kosovskoj ulici, među prisutnima su bili i pripadnici Vojske Srbije i policije, koji su odali počast vojnicima koji su u ovom izvanrednom vojnom manevru zadivili čitav svet.
Vence su položili predstavnici boračkih udruženja i lokalne samouprave i tako evocirali uspomene na ove junake. Minutom ćutanja, odata je počast poginulima u Prvom svetskom ratu.
Pomen poginulim u Prvom svetskom ratu održao je sveštenik Vlada Kočaber, sveštenik crkve Svete Petke u Busiju.
Proboj Solunskog fronta
Bitka kod Dobrog Polja je započela artiljerijskim bombardovanjem neprijateljskih položaja 14. septembra.
Šifra za početak artiljerijskog bombardovanja bila je „Šaljite jednog oficira i osam vojnika”, što je značilo da artiljerijska priprema treba da počne 1.Septembra po Julijanskom kalendaru u 8 časova, a da pešadijski napad treba da počne sutra u 5:30. Artiljerijsko bombardovanje trajalo je 21 čas i 30 minuta, a vršeno je iz 2.096 artiljerijskih oruđa, od toga 576 na srpskom delu fronta.
Artiljerija je počela u ranjim jutarnjim časovima po planu, iako je bila magla, ali se razdanjilo u 6:16. Sledećeg dana, Francuzi i Srbi su napali i izvršili svoje ciljeve, neke bugarske jedinice su počele da se predaju bez borbe. Saveznici su onda pokrenuli ofanzivu duž celih svojih linija i bugarski komandant je naredio povlačenje. Saveznički avioni su bombardovali odstupajuće bugarske vojnike i povlačenje je postalo bekstvo. Bugarska je kapitulirala 30. septembra 1918. sa Solunskim primirjem i na taj način je ona izbačena iz rata. Kralj Ferdinand je abdicirao i otišao u izgnanstvo četiri dana kasnije.
U ovom trenutku britanska vojska je skrenula istočno prema evropskom delu Osmanskog carstva, dok su srpske i francuske snage nastavile na sever. Uz britansku vojsku blizu Istanbula i bez značajnijih turskih snaga da je zaustave, turska vlada je zatražila primirje 26. oktobra (Enver-paša i njegovi saradnici su nekoliko dana ranije pobegli u Berlin).
Srpske i francuske snage su oslobodile Srbiju i savladale nekoliko slabih nemačkih divizija koje su pokušale da zaustave njihova napredovanja. Beograd je oslobođen 1. novembra, a 10. novembra d’Epereva vojska je prešla Dunav i spremala se da uđe u središte Mađarske kada se rat konačno završio. Grof Đula Karolj, koji je predvodio revolucionarnu mađarsku vladu, je došao u Beograd i zatražio primirje.
Povezane vesti
Zabela treća na svetu, Kruševljani osvojili srebro
Munje osvojile Požarevac – 24 medalje za istoriju mladog kluba
Vremenska prognoza za subotu, 17. oktobar