Iako mnogi modernu muzičku scenu vezuju za velike metropole, temelji profesionalnog muziciranja u Srbiji postavljeni su upravo u Požarevcu. Davne 1831. godine, po nalogu kneza Miloša Obrenovića, osnovana je „Knjažesko-srpska banda“ – prvi vojni orkestar u našoj zemlji.
Glavna ličnost ove priče je Josif Šlezinger, muzičar koji je u Požarevac došao na poziv Jevrema Obrenovića. Šlezinger nije bio samo kapelnik; on je bio vizionar koji je okupio prve školovane muzičare, harmonizovao narodne pesme i marševe i postavio standarde za sve buduće generacije vojnih i civilnih orkestara.
Pre formiranja ove „bande“ (što je tada bio uobičajen naziv za orkestar), muzika u Srbiji se uglavnom svodila na narodne samouke svirače. Dolaskom Šlezingera i osnivanjem orkestra u Požarevcu, Srbija je prvi put dobila profesionalni ansambl koji prati državne ceremonije, zatim modernu notaciju i zapadnoevropski uticaj u domaćoj tradicijim kao i kulturni prestiž koji nas je svrstao uz bok evropskim prestonicama tog vremena.
Prvi javni nastup orkestar je imao prilikom proslave krsne slave kneza Miloša, a zvuk truba i bubnjeva toliko je oduševio narod da je „banda“ ubrzo postala simbol obnove srpske državnosti.
Sledeći put kada prođeš ulicama Požarevca, seti se da su baš tuda nekada odjekivali prvi taktovi koji su modernizovali srpsku kulturu.
