Kolubarska bitka trajala je od 16. novembra do 15.decembra 1914. godine. Vođena je između srpske i austrougarske vojske. Završena je pobedom srpske vojske.
Posle poraza u Drinskoj bici, srpska vojska se skoncentrisala na padinama Suvobora,u dolini Kolubare kod Ljiga i Valjeva gde će doći do nove velike bitke između Prve srpske armije koju od 14.novembra predvodi general Živojin Mišić, pošto je Petar Bojović ranjen.
Ofanzivom austrougarske balkanske armije na čelu sa Oskarom Poćorekom 16. novembra otpočela je Kolubarska bitka.
Kolubarska bitka je trajala od 16.novembra do 15.decembra 1914.godine. Ima dve faze. Prva do kraja novembra kada se srpska vojska povlačila oko Suvobora i Kolubare a neprijatelj je zauzeo Beograd, Obrenovac. Druga faza je od 3.decembra kada je srpska vojska prešla u kontraofanzivu posle trodnevnog predaha i pregrupisavanja snaga ,što je naredio Živojin Mišić. To je iznenadilo austrougare koji su tada organizovali paradu u Beogradu i slavili pobedu. Srpska vojska je 15.decembra ušla u Beograd što je bio kraj bitke.
Taktika koju je postavio Mišić ušla je u vojne udžbenike a on je posle bitke dobio čin vojvode.
Kolubarsku bitku je pratio problem sa topovskim granatama koje su stigle iz francuske,za francuske topove ali većeg kalibra.Tako da su radnici kragujevačke topolivnice prepravili granate a srpska železnica ih prevezla na front.
Takođe, dok je trajalo pregrupisavanje srpske vojske tokom 2. decembra okončana je popuna vojske ljudstvom, regrutima, obveznicima i kao poslednji atom snage, na ratište su upućeni đaci, podoficiri iz vojne škole u Skoplju, takozvanih 1300 kaplara. Oni su pre kraja obuke dobili činove kaplara i upućeni su na front, a sačinjavali su ih mladići, koji su studirali kako u Beogradu, tako i širom Evrope.
Gubici srpske vojske u Kolubarskoj bici bili su 22 000 poginulih, 91 000 ranjenih, dok je kod austrougara bilo 28 000 poginulih i 119 000 ranjenih.
