Pravoslavni vernici slave Božić – Hristos se rodi!

Božić je dan kada Hrišćani obeležavaju rođenje Spasitelja – sina Božjeg Isusa Hrista.

Božić danas slave vernici Srpske pravoslavne crkve, Ruske crkve, kao i gruzijske.

Taj datum se prvi put pominje kao praznik 336. u jednom rimskom kalendaru. Do 16. veka svi hrišćani su Božić slavili istog dana, nakon 1582. i prihvatanja Gregorijanskog kalendara od strane Vatikana, pojavljuju se razlike.

Prvih vekova i pravoslavne i protestantske zemlje su se držale starog kalendara, što se kasnije postupno menjalo.

Na Božić, kod Srba je uobičajen pozdrav „Hristos se rodi“, a odgovara se „Vaistinu se rodi“.

Božić je uvek mrsni dan, kojem je prethodio četrdesetodnevni božićni post, koji predstavlja pročišćenje duha i tela. Na svečanoj božićnoj trpezi, najvažnija je česnica, pogača umešena od pšeničnog brašna bez kvasca.

U česnicu se stavlja zlatni ili srebrni novčić, a ona se za ručkom lomi isključivo rukama, odnosno ne seče se nožem. Onaj ko u svom parčetu pronađe novčić, prema verovanju, imaće sreće u narednoj godini.

Običaj je da se na trpezi nađe i božićna pečenica. Ukućani položajnika, prvog gosta na Božić, daruju poklonima. SPC i vernici, Božić slave tri dana. Drugi dan Božića je Sabor Presvete Bogorodice, u znak zahvalnosti što je rodila Spasitelja, dok se trećeg dana slavi Sveti Stefan.

Pored SPC, Božić 7. januara proslavljaju Ruska pravoslavna crkva, Jerusalimska patrijaršija, Sveta Gora, starokalendarci u Grčkoj i egipatski Kopti, koji poštuju julijanski kalendar.

U gotovo svim pravoslavnim hramovima u zemljama regiona i širom sveta održavaju se danas liturgije povodom najradosnijeg hrišćanskog praznika Božića.

U Božićnoj poslanici patrijarh SPC Irinej je poručio da pravoslavnu veru treba čuvati po svaku cenu, te da ne smemo zaboraviti ni Staru Srbiju, odnosno Kosovo i Metohiju, jasenovačke i žrtve drugih stratišta.