Vaskrs ili Uskrs ili Voskresenije
Za početak, piše se i jedno i drugo i treće!
„Vaskrs“ je srpskoslovenski oblik koji pripada starom srpskom crkvenom i književnom jeziku, koji se do sredine XVIII veka upotrebljavao u svim krajevima pod upravom Srpske pravoslavne crkve.
„Voskresenije“ je ruskoslovenski obliki reč je o staroslovenskom jeziku ruske redakcije koji je danas zvanični jezik srpske crkve.
Naime, srpskoslovenski jezik kao zvanični crkveni jezik Srbi su sredinom XVIII veka zamenili ruskim crkvenim jezikom. U tom crkvenom jeziku reči o kojima govorimo izgovaraju se na ruski način – sa „o“ u prvom slogu, pa se tako kaže: Voskresenije, voskresnuti, voskrese.
Kako Srbi nisu zaboravili ni svoj stari naziv za ovaj praznik u opticaju je ostalo i „Vaskrs“ i „Voskrsenije“.
Pravilno je reći i „Uskrs“! Ova reč „Uskrs“ pripada srpskom narodnom jeziku. Reč je o autentičnom izrazu koji je u neka davna vremena nastao prilagođavanjem onoga što je izgovoreno u crkvama.
Nema dakle govora o tome da su neki nazivi ovog praznika „hrvatski“, a drugi „srpski“. Postoji samo „Uskrs“ (srpski narodni izraz), „Vaskrs“ (srpskoslovenski književni i crkveni oblik) i „Voskresenije“ (ruskoslovenski oblik i današnji srpsko-crkveni izraz).
Ako i postoji neka razlika ona je, navode neki lingvisti, stilske prirode– prefiks „vas-“ se smatra svečanijim, a prefiks „us-“ pripada stilski neutralnom standardu.
Što se pozdrava za najveći hrišćanski praznik tiče, nije se uobičajilo „Hristos uskrsnu“, ali druge dve varijante jesu –„Hristor vaskrse“ i „Hristor voskrese“.
